Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD 25).

Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD 25). Jest to związek częściowo syntetyczny, mianowicie w jego skład wchodzi naturalny kwas lysergowy będący jednym z alkaloidów sporyszu oraz reszta syntetyczna dwuetyleamidowa. Związek ten wyosobnili w r. 1938 Stoll i Hofmann w pracowni firmy Sandoz. W r. 1949 Stoll ogłosił wynik swych doświadczeń klinicznych z tym przetworem. Do wywołania stanu psychotycznego wystarczą minimalne ilości: 20-60 gamma. Objawy zatrucia polegają na euforii, rzadziej na stanie przygnębienia, po czym pojawiają się parestezje z objawami przeczulenia zmysłów, iluzje zwłaszcza wzrokowe, wreszcie omamy wzrokowe, które występują w zaciemnionym pokoju i przy zamkniętych oczach. Omamy te dotyczą również schematu ciała, które może się rozdwajać, przy czym można oglądać własnego sobowtóra. Zjawiska te występują przy większych dawkach 60-240 gamma. Czasem dochodzi do odhamowania, przy czym wzmożone samopoczucie wyraża się gadatliwością, śmiechem, żywym gestykulowaniem, pobudzeniem psychoruchowym itd. Niekiedy jednak tym zewnętrznym przejawom rozweselenia nie odpowiada nastrój, który pozostaje obojętny i przygnębiony. Niektórych badanych smutno nastrajały zaburzenia wegetatywne: poty, uczucie osłabienia, kołatanie, serca, uczucie unicestwienia. Wartość naukową ma protokołowanie opisów, dostarczonych przez psychiatrów i inne osoby wykształcone, w czasie zatrucia czy to meskaliną, czy LSD 25. Doświadczenia z LSD 25 spowodowały ogromne mnóstwo prac na ten temat. Wnioski wysnuwane z tych doświadczeń nie wytrzymują często krytyki. Niektórym wydawało się, że przetwór ten wywołuje schizofrenię doświadczalną, inni znowu sądzą, że udało się stworzyć nową psychozę dotąd nie znaną. Niedorzeczne te wnioski i uogólnienia mają swe źródło w niedostatecznym opanowaniu diagnostyki psychiatrycznej, przy czym autorzy ci nawet nie przeczuwają zasad nozografii etioepigenetycznej. LSD 25, meskalina i mnóstwo innych trucizn nie wywołują nic innego jak tylko delirium. Zrąb strukturalny tej psychozy, choćby tylko poronny, wygląda zawsze jednakowo. Nie ma tylu psychoz, ile jest odrębnych czynników etiologicznych. Psychoz jest niewymiernie mniej. Nie da się też policzyć czynników etiologicznych, które zdolne są wywołać delirium. LSD 25 jest jednym z tego mnóstwa czynników. Hoffmann, Cerletti i Delay donieśli na I Międzynarodowym Kongresie             Neuro-Psycho-Farmakologicznym w Rzymie we wrześniu 1958 r. o nowej substancji psychotropowej, uzyskiwanej z grzyba Psilocybe Mexicana, którego meksykańscy Indianie używają do wprawiania się w stan odurzenia. Ciało to uzyskał Hoffmann w postaci krystalicznej. Jest to fosforylowana pochodna indolu, którą za pomocą hydrolizy w temperaturze 1200 przemienia się w 4-hydroksytryptaminę. [hasła pokrewne: , gabinet ginekologiczny, olejki do włosów, integracja sensoryczna ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: gabinet ginekologiczny integracja sensoryczna olejki do włosów