Gruźlica płuc.

Wśród kilku tysięcy tej młodzieży stwierdzono gruźlicę płuc wymagającą leczenia w 1,9%, wymagającą obserwacji w 5%, wygojoną w 9,5%, tak że razem odsetek wszystkich zmian gruźliczych wynosi 16,4. O panoszeniu się gruźlicy w Polsce można sądzić także na podstawie liczby zgonów z gruźlicy uwzględniając, że przed ostatnią wojną była ona 10-krotnie mniejsza niż liczba chorych na nią. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego R. P. wynosiły zgony z gruźlicy narządu oddechowego w całej Polsce w r. 1932 17,6 na 10.900 mieszkańców. Można przyjąć bez większego błędu taką liczbę i dla następnych. Wobec tego, że ludność Polski w dn. 1. 1. 1937 wynosiła 34.200.000, otrzymamy liczbę zgonów z gruźlicy w r. 1936 – 60.192, a liczbę chorych ba nią – 601.920. Tą liczbą nie są objęci chorzy dotknięci gruźlicą pozapłucną. W dużych miastach umieralność na gruźlicę w Polsce była przed ostatnią wojną znaczna. O tym świadczy zestawienie zgonów z gruźlicy na 100.000 mieszkańców w 3, miastach w okresie ad 1930 do 1936 r. oraz w całej Polsce w latach 1930-1932 (według danych Głównego Urzędu Statystycznego). Dla porównania warto przytoczyć, że w okresie 1929-1932 umieralność na gruźlicę wyniosła na 100.000 mieszkańców w Paryżu 222, w Londynie 101 i w Berlinie 92. Co się tyczy wsi, to nie mamy dokładnych danych o szerzeniu się gruźlicy ani o umieralności z niej w Polsce. Z bardzo nielicznych danych, którymi rozporządzamy dotychczas, można jednak wnosić o znacznym i wyraźnym rozpowszechnieniu się gruźlicy na wsiach i w małych miasteczkach, wbrew powszechnemu przekonaniu, że wieś jest zdrowsza od miasta. Obfitość powietrza i słońca nie równoważy zatem elementarnych wykroczeń przeciw higienie cechujących wieś. Toteż gruźlica na wsi panoszy się więcej niż w miastach, których warunki higieniczne ulegają stałej poprawie. To samo zjawisko spostrzega się w innych państwach. Maria Skokowska-Rudolf obliczyła samych tylko zgonów z gruźlicy wśród ludności wiejskiej w Polsce przed ostatnią wojną światową 42.000 rocznie. Za większą umieralnością na gruźlicę na wsiach przemawiają dane statystyczne, opracowane przez Zdzisława Tomanka dla okresu od r. 1925 do 1929. Okazało się, że u ludności wiejskiej rolniczej (1.860 przypadków) przebiegała gruźlica płuc na ogół w postaci cięższej oraz szybciej niż u mieszczan (1.824 przypadków). U ludności miejskiej zmiany szczytowe zagęszczające zdarzały się 2 razy częściej niż u ludności wiejskiej i na odwrót zmiany naciekowe stwierdzało się u rolników w 99,7%, natomiast u mieszczan w 54,9%. U rolników gruźlica dotyczyła obu płuc przeszło 3krotnie częściej niż u mieszczan. Częściej też wikłała się z gruźlicą krtani. Szczególną ciężkość i groźniejszy przebieg gruźlicy wśród ludności wiejskiej tłumaczył przed wojną Tomanek przede wszystkim wyczerpującą pracą fizyczną na wsi, połączoną z dużym nasłonecznieniem ciała podczas jej wykonywania. Dużą rolę przypisywano także stałemu niedożywianiu ludności wiejskiej, fatalnym warunkom mieszkaniowym i innym stałym wykroczeniom higienicznym obok niedostatecznego uświadomienia. [hasła pokrewne: , odżywki do rzęs, dieta i odchudzanie, odzież termoaktywna ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: dieta i odchudzanie odzież termoaktywna odżywki do rzęs