W doswiadcze- niaeh na myszach

W doświadczę- niaeh na myszach stwierdzono małą toksyczność tego związku. Jeśli zaś człowiek zażyje wewnętrznie 4-8 mg lub otrzyma podskórnie 3-5 mg, to pojawiają się omamy i iluzje, zaburzenia poczucia czasu. i Schematu ciała oraz stosunku jaźni do otocze- nia. W stanie podobnym do snu jak na jawie wyłaniają się z przeszłości zapomniane przeżycia, dlatego niektórzy pracują nad wykorzystaniem psylocybiny do nowego sposobu narkoanalizy, mianowicie analizy w stanie snu na jawie (Wacht1•aumanalyse). Badania nad psychotoksynami, czyli haiucynogenami, zwanymi również psycholy- tica, nie dały wprawdzie chyba pożytku dla terapii, jednakże przyczyniły się do poznania psychopatologii i psychofizjologii świadomości. Leuner (1961) opierając się na koncepcji K. Conrada podzielił te związki na dwie grupy. Jedne z nich działają na pień mózgu wywołując zaburzenia wegetatywne i ilościowe zaburzenia świado- mości (tzw. sensorium scalare), drugie działają na wyższe czynności psychiczne po- zostawiając świadomość klarowną w znaczeniu jakościowych zaburzeń świadomości (sensorium P1•otopathicum). Do tej drugiej grupy należą halucynogeny w rodzaju meskaliny, LSD-25, psylocybiny; są to halucynogeny I rzędu. Do halucynogenów II rzędu zalicza się związki, które zamącają ilościowo świadomość: stopnie obniże- nia sensorium można by wykreślić na skali (stąd nazwa), obejmującej stany od pełnego wysycenia świadomości aż do śpiączki. Przedstawicielem tej grupy jest ha- szysz. Działając na układ wegetatywny, wywołują one nudności, wymioty, wysycha- nie śluzówek lub ślinotok, poty, tachykardię, zwyżkę ciepłoty ciała itd. Przy pona- wianiu doświadczeń następuje zazwyczaj przyzwyczajenie, po czym objawy te stop- niowo ustępują. Przy protopatycznych zaburzeniach świadomości nie widuje się przyzwyczajenia, lecz raczej odwrotne zjawisko paradoksalne, mianowicie z bie- giem eksperymentów coraz mniejsze dawki wystarczą do wywołania psychozy. Po- równując eksperymentalne psychozy z powstałymi samorzutnie, dochodzi się do wniosku, że taki czy inny afekt kliniczny działania związku toksycznego zależy nie tylko od jego struktury cząsteczkowej i dawki, ale również od konstytucji osobni- czej, przyzwyczajenia i niemało od dowolnego wysiłku zatrutego człowieka, który może Wywierać wpływ na stan świadomości zarówno skalarnej jak i protopatycznej, już to opanowując ją, już to pogłębiając przeżywane zjawiska. [hasła pokrewne: , opieka medyczna, powiększanie piersi, odżywka do rzęs ]

Tags: , ,

Comments are closed.