Przypadek nr 18. Syndrom a

Przypadek nr 18. Syndrom a amnesticum Korsakovii post intoxicationen car- boneo monoxydatq. S. T., lat 51 popadł w r. 1944 w zatarg z władzami hitlerow- skimi, gdyż podawszy urzędowi pracy fałszywe dane o sobie i otrzymawszy sta- nowisko rządcy w większym majątku rolnym, zaraz pierwszego dnia do obcych ludzi czynił lekkomyślne wynurzenia, że wojna jest dla Niemiec przegrana, że wia- domości te posiada od wyższych oficerów niemieckich, że on sam jest zresztą ofi- cerem itd. Aresztowano go, pobito, lecz po jakimś czasie umieszczono w Szpitalu Psychiatrycznym w Kocborowie na obserwacji. Przyjęty tam został we wrześniu r. 1944. Okazało się, że leczył się on tam już w r. 1923 z powodu następstw zatru- cia tlenkiem węgla. Podobno jego siostra była umysłowo chora. Do dnia zaczadzenia, tj. 14. II. 1923 r. nie zdradzał żadnych objawów chorobowych. Po zaczadzeniu w ciągu 5 dni nie odzyskiwał przytomności. Po 2 tyg. zwolniony mógł chodzić o własnych siłach, lecz wykazywał wiele objawów nerwowo-psychicznych: zabłądził na drodze, którą dobrze znał, cierpiał na bezsenność i bóle głowy, stał się obojętny, umysłowo przyhamowany, w mowie spowolniały. Otoczenie zwróciło uwagę na upośledzenie władzy w nogach. Na piętach i biodrze potworzyły się odleżyny. Oddawał mocz i kał pod siebie. Po powrocie ze szpitala pełnił nadal służbę przy naprawie toru kolejowego, nie zdradzając początkowo burzliwszych zaburzeń umysłowych. Z po- wodu zwiększającego się otępienia przyjęty do Kocborowa ponownie dnia 23. III. 1923 r. Stwierdzono wówczas: wzmożone napięcie mięśniowe kończyn dolnych, chory nie może chodzić, stopotrząs, wzmożenie odruchów ścięgnowych, Babiński, incon- tinentia urinae et alvi, lewy kącik ust opuszczony, mowa zamazana i cicha, brak odruchów brzusznych, ciężar ciala 65 kg. Psychicznie: brak orientacji w miejscu, w czasie i otoczeniu, apatia, zahamowanie, zniedołężnienie, musi być karmiony łyżką. Po miesiącu osłabienie fizyczne, ciężar ciała 58 kg. Po 2 miesiącach jeszcze bardziej osłabiony ciężar ciała 56 kg, chorego trzeba przymuszać do jedzenia, zanieczyszcza się moczem i kałem, stan neurologiczny bez zmian. Po 3 miesiącach stwierdzono możliwość wykonywania ruchów czynnych w zakresie palców nóg, stóp i kolan, mowa wyraźniejsza, powraca orientacja w miejscu, chory rozpoznaje żonę i ciotkę, poprawia się też orientacja w czasie, ciężar ciała zaczyna wzrastać. Po 4 miesiącach chory zaczyna wstawać, odruchy ścięgnowe bardzo wzmożone, ślad Babińskiego. [patrz też: , integracja sensoryczna, olejek kokosowy na włosy, gabinety stomatologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.