Posts Tagged ‘integracja sensoryczna’

Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD

Tuesday, July 12th, 2016

Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD 25). Jest to związek częściowo syntetyczny, mianowicie w jego skład wchodzi naturalny kwas lysergowy będący jednym z alkaloidów sporyszu oraz reszta syntetyczna dwuetyle- amidowa. Związek ten wyosobnili w r. 1938 Stoll i Hofmann w pracowni firmy Sandoz. W r. 1949 StolI ogłosił wynik swych doświadczeń klinicznych z tym prze- tworem. Do wywołania stanu psychotycznego wystarczą minimalne ilości: 20-60 gamma. Objawy zatrucia polegają na euforii, rzadziej na stanie przygnębienia, po czym pojawiają się parestezje z objawami przeczulenia zmysłów, iluzje zwłaszcza wzrokowe, wreszcie omamy wzrokowe, które występują w zaciemnionym pokoju i przy zamkniętych oczach. Omamy te dotyczą również schematu ciała, które może się rozdwajać, przy czym można oglądać własnego sobowtóra. Zjawiska te wystę- pują przy większych dawkach 60-240 gamma. Czasem dochodzi do odhamowania, przy czym wzmożone samopoczucie wyraża się gadatliwością, śmiechem, żywym gestykulowaniem, pobudzeniem psychoruchowym itd. Niekiedy jednak tym ze- wnętrznym prżejawom rozweselenia nie odpowiada nastrój, który pozostaje obojętny i przygnębiony. Niektórych badanych smutno nastrajały zaburzenia wegetatywne: poty, uczucie osłabienia, kołatanie, serca, uczucie unicestwienia. Wartość naukową ma protokołowanie opisów, dostarczonych przez psychiatrów i inne osoby wykształ- cone, w czasie zatrucia czy to meskaliną, czy LSD 25. Doświadczenia z LSD 25 spowodowały ogromne mrióstwo prac na ten temat. Wnioski wysnuwane z tych doświadczeń nie wytrzymują często krytyki. Niektórym wydawało się, że przetwór ten wywołuje schizofrenię doświadczalną, inni znowu sądzą, że udało się stworzyć nową psychozę dotąd nie znaną. Niedorzeczne te wnioski i uogólnienia mają swe źródło w niedostatecznym opanowaniu diagnostyki psychia- trycznej, przy czym autorzy ci nawet nie przeczuwają zasad nozografii etioepigene- tycznej. LSD 25, meskalina i mnóstwo innych trucizn nie wywołują nic innego jak tylko delirium. Zrąb strukturalny tej psychozy, choćby tylko poronny, wygląda zawsze jednakowo. Nie ma tylu psychoz, ile jest odrębnych czynników etiologicznych. Psychoz jest niewymiernie mniej. Nie da się też policzyć czynników etiologicznych, które zdolne są wywołać delirium. LSD 25 jest jednym z tego mnóstwa czynników. Hoffmann, Cerletti i Delay donieśli na I Międzynarodowym Kongresie Neuro- Psycho-Farmakologicznym w Rzymie we wrześniu 1958 r. o nowej substancji psy- chotropowej, uzyskiwanej z grzyba Psilocybe Mexicana, którego meksykańscy India- nie używają do wprawiania się w stan odurzenia. Ciało to uzyskał Hoffmann w po- staci krystalicznej. Jest to fosforylowana pochodna indolu, którą za pomocą hydro- lizy w temperaturze 1200 przemienia się w 4-hydroksytryptaminę. [hasła pokrewne: , gabinet ginekologiczny, olejki do włosów, integracja sensoryczna ]

Przypadek nr 18. Syndrom a

Tuesday, July 12th, 2016

Przypadek nr 18. Syndrom a amnesticum Korsakovii post intoxicationen car- boneo monoxydatq. S. T., lat 51 popadł w r. 1944 w zatarg z władzami hitlerow- skimi, gdyż podawszy urzędowi pracy fałszywe dane o sobie i otrzymawszy sta- nowisko rządcy w większym majątku rolnym, zaraz pierwszego dnia do obcych ludzi czynił lekkomyślne wynurzenia, że wojna jest dla Niemiec przegrana, że wia- domości te posiada od wyższych oficerów niemieckich, że on sam jest zresztą ofi- cerem itd. Aresztowano go, pobito, lecz po jakimś czasie umieszczono w Szpitalu Psychiatrycznym w Kocborowie na obserwacji. Przyjęty tam został we wrześniu r. 1944. Okazało się, że leczył się on tam już w r. 1923 z powodu następstw zatru- cia tlenkiem węgla. Podobno jego siostra była umysłowo chora. Do dnia zaczadzenia, tj. 14. II. 1923 r. nie zdradzał żadnych objawów chorobowych. Po zaczadzeniu w ciągu 5 dni nie odzyskiwał przytomności. Po 2 tyg. zwolniony mógł chodzić o własnych siłach, lecz wykazywał wiele objawów nerwowo-psychicznych: zabłądził na drodze, którą dobrze znał, cierpiał na bezsenność i bóle głowy, stał się obojętny, umysłowo przyhamowany, w mowie spowolniały. Otoczenie zwróciło uwagę na upośledzenie władzy w nogach. Na piętach i biodrze potworzyły się odleżyny. Oddawał mocz i kał pod siebie. Po powrocie ze szpitala pełnił nadal służbę przy naprawie toru kolejowego, nie zdradzając początkowo burzliwszych zaburzeń umysłowych. Z po- wodu zwiększającego się otępienia przyjęty do Kocborowa ponownie dnia 23. III. 1923 r. Stwierdzono wówczas: wzmożone napięcie mięśniowe kończyn dolnych, chory nie może chodzić, stopotrząs, wzmożenie odruchów ścięgnowych, Babiński, incon- tinentia urinae et alvi, lewy kącik ust opuszczony, mowa zamazana i cicha, brak odruchów brzusznych, ciężar ciala 65 kg. Psychicznie: brak orientacji w miejscu, w czasie i otoczeniu, apatia, zahamowanie, zniedołężnienie, musi być karmiony łyżką. Po miesiącu osłabienie fizyczne, ciężar ciała 58 kg. Po 2 miesiącach jeszcze bardziej osłabiony ciężar ciała 56 kg, chorego trzeba przymuszać do jedzenia, zanieczyszcza się moczem i kałem, stan neurologiczny bez zmian. Po 3 miesiącach stwierdzono możliwość wykonywania ruchów czynnych w zakresie palców nóg, stóp i kolan, mowa wyraźniejsza, powraca orientacja w miejscu, chory rozpoznaje żonę i ciotkę, poprawia się też orientacja w czasie, ciężar ciała zaczyna wzrastać. Po 4 miesiącach chory zaczyna wstawać, odruchy ścięgnowe bardzo wzmożone, ślad Babińskiego. [patrz też: , integracja sensoryczna, olejek kokosowy na włosy, gabinety stomatologiczne ]