Posts Tagged ‘gabinet ginekologiczny’

Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD

Tuesday, July 12th, 2016

Zatrucie dwuetyloamidem kwasu lysergowego (LSD 25). Jest to związek częściowo syntetyczny, mianowicie w jego skład wchodzi naturalny kwas lysergowy będący jednym z alkaloidów sporyszu oraz reszta syntetyczna dwuetyle- amidowa. Związek ten wyosobnili w r. 1938 Stoll i Hofmann w pracowni firmy Sandoz. W r. 1949 StolI ogłosił wynik swych doświadczeń klinicznych z tym prze- tworem. Do wywołania stanu psychotycznego wystarczą minimalne ilości: 20-60 gamma. Objawy zatrucia polegają na euforii, rzadziej na stanie przygnębienia, po czym pojawiają się parestezje z objawami przeczulenia zmysłów, iluzje zwłaszcza wzrokowe, wreszcie omamy wzrokowe, które występują w zaciemnionym pokoju i przy zamkniętych oczach. Omamy te dotyczą również schematu ciała, które może się rozdwajać, przy czym można oglądać własnego sobowtóra. Zjawiska te wystę- pują przy większych dawkach 60-240 gamma. Czasem dochodzi do odhamowania, przy czym wzmożone samopoczucie wyraża się gadatliwością, śmiechem, żywym gestykulowaniem, pobudzeniem psychoruchowym itd. Niekiedy jednak tym ze- wnętrznym prżejawom rozweselenia nie odpowiada nastrój, który pozostaje obojętny i przygnębiony. Niektórych badanych smutno nastrajały zaburzenia wegetatywne: poty, uczucie osłabienia, kołatanie, serca, uczucie unicestwienia. Wartość naukową ma protokołowanie opisów, dostarczonych przez psychiatrów i inne osoby wykształ- cone, w czasie zatrucia czy to meskaliną, czy LSD 25. Doświadczenia z LSD 25 spowodowały ogromne mrióstwo prac na ten temat. Wnioski wysnuwane z tych doświadczeń nie wytrzymują często krytyki. Niektórym wydawało się, że przetwór ten wywołuje schizofrenię doświadczalną, inni znowu sądzą, że udało się stworzyć nową psychozę dotąd nie znaną. Niedorzeczne te wnioski i uogólnienia mają swe źródło w niedostatecznym opanowaniu diagnostyki psychia- trycznej, przy czym autorzy ci nawet nie przeczuwają zasad nozografii etioepigene- tycznej. LSD 25, meskalina i mnóstwo innych trucizn nie wywołują nic innego jak tylko delirium. Zrąb strukturalny tej psychozy, choćby tylko poronny, wygląda zawsze jednakowo. Nie ma tylu psychoz, ile jest odrębnych czynników etiologicznych. Psychoz jest niewymiernie mniej. Nie da się też policzyć czynników etiologicznych, które zdolne są wywołać delirium. LSD 25 jest jednym z tego mnóstwa czynników. Hoffmann, Cerletti i Delay donieśli na I Międzynarodowym Kongresie Neuro- Psycho-Farmakologicznym w Rzymie we wrześniu 1958 r. o nowej substancji psy- chotropowej, uzyskiwanej z grzyba Psilocybe Mexicana, którego meksykańscy India- nie używają do wprawiania się w stan odurzenia. Ciało to uzyskał Hoffmann w po- staci krystalicznej. Jest to fosforylowana pochodna indolu, którą za pomocą hydro- lizy w temperaturze 1200 przemienia się w 4-hydroksytryptaminę. [hasła pokrewne: , gabinet ginekologiczny, olejki do włosów, integracja sensoryczna ]

Zagadnienie przesaczalnosci zarazka gru- zlicy

Tuesday, July 12th, 2016

Zagadnienie przesączalności zarazka gru- źlicy oraz jego wielopostaciowości wymaga osobnych badań. Skład chemiczny ciała prątka gruźlicy typu ludzkiego nie jest ostatecznie wyjaśniony. Badania zbiorowe podjęte w r. 1926 przez Ko- mitet Badań Amerykańskiego Związku Przeciwgruźliczego, przemawiają w głównych swych wynikach za obecnością w ciele prątka dwóch odręb- nych składników, mianowicie: 1. grupy dał białkowych i wielocukrów oraz 2. grupy dał tłuszczowych z frakcją “fosfatydową”. Fosfatydy prątka gruźlicy są odmienne od znanych dotychczas typów fosfatydowych. Są one prawdziwymi antygenami, ponieważ wprowa- dzone do ustroju wywołują powstanie niweczników. W przeciwieństwie do grupy białkowo-cukrowej fosfatydy prątków wywołują w ustroju stale odczyn komórkowy w postaci typowego gruzełka łatwo urucho- miając młode komórki jednojądrzaste tkanki oraz układu siateczkowo-. śródbłonkowego, przekształcają je w komórki nabłonkowate, a następnie w olbrzymie, wchodzące w skład gruzełka. Składnikiem fosfatydów, wy- wołującym powstanie gruzełka oraz serowacenie ognisk gruźliczych, jest prawoskrętny kwas fosfatyzowy (C9H5202) Ciała białkowe i wielocukry ciała prątka nie mają tej własności, natomiast uruchomiają białe krwinki i wywołują odczyn naczyniowy w postaci nieswoistego zapalenia. Prątek gruźlicy nie wytwarza za życia jadów, natomiast przy obumarciu i rozpadzie wyzwalają się zeń jady śródkomórkowa (endoto- xinum). Koch hodował prątki przez 6-8 tygodni na 5% bulionie gliceryno- wym z 1 % peptonem, następnie przez godzinę wyjaławiał hodowlę parą bieżącą, pożywkę przesączał dla pozbawienia jej prątków i zagęszczał do ich pierwotnej objętości. Uzyskana ciecz zawiera jady śródkomór- kowe prątków Koch nazwał ją tuberkuliną. Szczegółowy sposób przyrządzania tuberkuliny został opracowany l opisany przez naszego rodaka Odona Bujwida w r. 1891, na parę mie- sięcy przed podaniem opisu przez Kocha. Odon Bujwid również pierwszy nadał jadowi gruźliczemu nazwę “tuberkulina” wyprzedzając na kilka miesięcy Kocha i pod tym względem. [hasła pokrewne: , oczyszczalnie przydomowe, psycholog Kraków, gabinet ginekologiczny ]