Posts Tagged ‘dieta i odchudzanie’

Typy napadów. padaczkowych prawdziwych wlacznie

Tuesday, July 12th, 2016

Typy napadów. padaczkowych prawdziwych włącznie z napadami padaczkowatymi (paroxysmus epikptifo1•mis, to ostatnie pojęcie jest jak najbardziej względne) przed- stawiają się następująco (Schrappe, 1963): Duży napad (paroxysmus major, grand mal). Ogniskowy napad. jacksonowski (paroxysmus corticalis). Mały napad (petit mal, paroxysmus minor, .absence, picnolepsia, niektórzy odróż- niają petit mal propulsivus, retropulsivus i impulsivus, ponadto niektórzy chyba niesłusznie mówią o oral-petit mal i zaliczają do tej samej grupy napady nazywane Blitz-, Nick- i Sauuim-Krtinvp, chociaż zasadniczo zjawisk rucho- wych nie. powinno się zaliczać do małych napadów). Napad psychomotoryczny (dawniej nazywany równoważnikiem, czyli ekwiwalen- tem, obecnie mówimy raczej o napadowych stanach pomrocznych, czyli obnu- bilatio; całą tę grupę stanów napadowych utożsamia się dzisiaj z pojęciem padaczki skroniowej na równi z napadami określanymi rozmaicie: uncinate fit, czyli napad hakowy, dreamy state, automatyzmy ruchowe, wzrokowe nie- słusznie nazywane halucynacjami, słuchowe i inne, automatyzmy wspomnie- niowe itd.). Napady podkorowe i z międzymózgowia (paroxysmus subcorticalis et diencepha-• logenes). Napad akinetyczny. Epilepsia myoclonica (Unverricht). Dyssynergia cerebellaris myoclonica (Hunt). Epilepsia partialis continua (Kożewnikow). Zestawienie powyższe daje tylko ogólne wyobrażenie o bogactwie symptomatyki padaczkowej. Klasyfikacji tych zaburzeń można dokonywać z różnego punktu wi- dzenia. Powszechnie przyjął się podział oparty na ocenie krzywych eeg (Penfield). Są 3 grupy: 1) padaczka ogniskowa. 2) napady w związku z rozlanymi zmianami mózgu, 3) napady środkowo-mózgowe (centrencephalic epilepsyj. Podział ten można ściśle stosować raczej u dorosłych. Michalski (1958) stwierdził u dzieci badanych przez siebie znacznie więcej przypadków padaczki wskutek roz- lanych zmian w mózgu niż u dorosłych. zjawisko to uznał jednak za pozorne. Wiele z tych dzieci ma bowiem zmiany ogniskowe, ich wykrycie staje się jednak . możliwe dopiero przy badaniu w późniejszych okresach życia lub “Czasem przy powtarzanych kontrolnych badaniach eeg. Padaczka skrytopochodna u dzieci jest postacią bardzo rzadką. Trudność wykrycia u dzieci zmian ogniskowych tłumaczy się wielką wraż- liwością tkanki mózgowej dziecka, sprawiającą, że wszelkie wyładowania rozprze- strzeniają się •w mózgu bardzo łatwo i szybko. Wyładowania ogniskowe obejmu ią dlatego szybko .pień mózgu, powodując napady duże lub małe. bez cech ogniskowych. [hasła pokrewne: , magnez i witamina b6, Siłownie zewnętrzne, dieta i odchudzanie ]

Wsród kilku tysiecy tej mlodziezy

Tuesday, July 12th, 2016

Wśród kilku tysięcy tej młodzieży stwierdzono gruźlicę plu c wymagającą lecze- nia w 1,9%, wymagającą obserwacji w 5%, wygojoną w 9,5%, tak że razem odsetek wszystkich zmian gruźliczych wynosi 16,4. O panoszeniu się gruźlicy w Polsce można sądzić także na podstawie liczby zgonów z gruźlicy uwzględniając, że przed ostatnią wojną była ona 10-krotnie mniejsza niż liczba chorych na nią. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego R. P. wynosiły zgony z gruźlicy narządu oddechowego w całej Polsce w r. 1932 17,6 na 10.900 mieszkań- ców. Można przyjąć bez większego błędu taką liczbę i dla następnych. Wobec tego, że ludność Polski w dn. 1. 1. 1937 wynosiła 34.200.000, otrzy- mamy liczbę zgonów z gruźlicy w r. 1936 – 60.192, a licz- bę chorych ba nią – 601.920. Tą liczbą nie są objęci chorzy dot- knięci gruźlicą pozapłucną. W dużych miastach umieralność na gruźlicę w Polsce była przed ostatnią wojną znaczna. O tym świadczy zestawienie zgonów z gru- źlicy na 100.000 mieszkańców w 3, miastach w okresie ad 1930 do 1936 r. oraz w całej Polsce w latach 1930-1932 (według danych Głównego Urzędu Statystycznego). Dla porównania warto przytoczyć, że w okresie 1929-1932 umieralność na gruźlicę wyniosła na 100.000 mieszkańców w Paryżu 222, w Londynie 101 i w Berlinie 92. Co się tyczy wsi, to nie mamy dokładnych danych o szerzeniu. się gruźlicy ani o umieralności z niej w Polsce. Z bardzo nielicznych danych, którymi rozporządzamy dotychczas, można jednak wnosić o znacznym i wyraźnym rozpowszechnieniu się gruźlicy na wsiach i w małych miasteczkach, wbrew powszechnemu przekonaniu, że wieś jest zdrowsza od miasta. Obfitość powietrza i słońca nie równo- waży zatem elementarnych wykroczeń przeciw higienie cechujących wieś. Toteż gruźlica na wsi panoszy się więcej niż w miastach, których warunki higieniczne ulegają stałej poprawie. To samo zjawisko spostrzega się w innych państwach. Maria Skokowska-Rudolf obliczyła samych tylko zgonów z gruźlicy wśród ludności wiejskiej w Polsce przed ostatnią wojną światową 42.000 rocznie. Za większ ą umieralnością na gruźlicę na wsiach przemawiają dane statystyczne, opracowane przez Zdzisława To- manka dla okresu od r. 1925 do 1929. Okazało się, że u ludności wiejskiej rolniczej (1.860 przypadków) przebiegała gruźlica płuc na ogół w postaci cięższej oraz szybciej niż u mieszczan (1.824 przypadków). U ludności miejskiej zmiany szczytowe zagęszczające zdarzały się 2 razy częściej niż u ludności wiejskiej i na odwrót zmiany naciekowe stwierdzało się u rolników w 99,7%, natomiast u mieszczan w 54,9%. U rolników gruźlica dotyczyła obu płuc przeszło 3krotnie częściej niż u mieszczan. Częściej też wikłała się z gruźlicą krtani. Szczególną ciężkość i groźniejszy prze, bieg gruźlicy wśród ludności wiejskiej tłumaczył przed wojną Tomanek przede wszystkim wyczerpującą pracą fizyczną na wsi, połączoną z dużym nasłonecznieniem dalia podczas jej wykonywania. Dużą rolę przypisy- wano także stałemu niedożywianiu ludności wiejskiej, fatalnym warun- kom mieszkaniowym i innym stałym wykroczeniom higienicznym obok niedostatecznego uświadomienia. [hasła pokrewne: , odżywki do rzęs, dieta i odchudzanie, odzież termoaktywna ]