Posts Tagged ‘Bielizna nocna damska’

INSTRUKCJA DO FORMULARZA A Nazwa formularza:

Tuesday, July 12th, 2016

INSTRUKCJA DO FORMULARZA A Nazwa formularza: karta choroby. Celkarty: prowadzenie historii choroby i zbieranie danych statystycz- nych co do każdego chorego, zarejestrowanego w poradni przeciwgru- źliczej. Kiedy, kto i w jaki sposób wypełnia kartę. Kartę zakłada się przy pierwszym zgłoszeniu do poradni korzystającego z pomocy poradni. 1. Dane personalne i społeczne wypełnia rejestrator(ka) wpisując w rubrykach 1, 2, 3 i odpowiedzi na podstawie zebranych informacji bezpośrednio od chorego lub też z przedstawionych dokumentów. W rub- rykach 3 i 4 odpowiedzi należy wpisać w formie symbolu (dla określenia grupy społecznej – duża litera alfabetu). W razie wpisania symbolu F (gospodarz, rolnik … ) naieży wpisać dochodowość w tysiącach złotych. Odpowiedzi. należy formułować ściśle według wykazów podanych w sa- mym formularzu. Przykładowe odpowiedzi: rubryka 1 rubryka 2 – “bierny zawodowo” rubryka 3 – ,,1″ (dochodowość w tysiącach złotych) rubryka 4 – ,,1″ 2. Data porady, miejsce jej udzielenia i kolejność wypisuje pielęgniar- ka. Za poradę należy uważać badanie lekarskie (karta choroby dział C – rubryki 1, 2, 3 i 4). 3. Dane dotyczące przebiegu i objawów choroby, wyników badań po- mocniczych, rozpoznania, leczenia, leków i świadczeń, niczdolności do pracy i zmiany zatrudnienia wpisuje lekarz i opatruje swoim podpisem. W dziale B “Odczyny tuberkulinowe” należy wpisać ostatni wynik odczynu tuberkulinowego wykonanego z reguły u dzieci celem ustalenia przebytego zakażenia gruźliczego lub alergii poszczepiennej, u dorosłych jedynie w przypadkach koniecznych, np. wyłączenia ziarnicy łagodnej. Rodzaj odczynu tuberkulinowego należy oznaczyć literą P (Pirquet/Mo MoroMx/Mantoux), (-) lub (+). W rubryce szczepienia przeciwgruźli- czego wpisuje się daty szczepień według legitymacji szczepień z podaniem metody “doustne”, “doskórne”; jeżeli badany nie był jeszcze szczepiony należy wpisać “nieszczepiony”. W dziale B II “Wywiady” należy podać: 1. Dane rodzinne (stan zdrowia lub przyczynę zgonu ojca, matki, mał- żonka, rodzeństwa, dzieci, zaznaczyć mieszkających wspólnie). 2. Dane o przebytych chorobach, badaniach, nałogach (alkoholizm), o periodach, ciąży, porodach i poronieniach. U dzieci: czy donoszone czy karmione piersią. 3. Od jak dawna badany choruje. Czy gorączkuje. Czy kaszle. Czy odpluwa. Czy miał krwioplucie Czy wychudł. Czy poci się. Czy ma dusz- ność. Czy ma bóle w klatce piersiowej. Czy ma apetyt. Jakie samopoczu- cie. Zdolność do, pracy. Czy, gdzie i jak długo leczył się poprzednio. W dziale B III “Badania ogólne” należy wpisywać wyniki badania w następującym porządku; budowa i rozwój ogólny; odżywienie, rozwój mięśni, skóra, błony śluzowe, węzły chłonne, uzębienie, gardło, krtań, oczy, uszy, stan układu krążenia. Dla uproszczenia należy wpisywać jedynie odchylenia od normy, stwierdzone w zakresie poszczególnych narządów. W tej rubryce należy też wpisać pierwsze badanie pomocnicze, np. badanie moczu, kału, składu morfologicznego krwi, pierwszego b,ada- nia plwociny na prątki gruźlicze metodą bezpośredniego oglądania roz- mazu plwociny (opłuczyn żołądka, bakterioskopii) oraz pierwszego ba- dania odczynu opadania krwinek (odczynu Biernackiego). Wyniki dal- szych badań plwociny na prątki gruźlicy metodą bakterioskopii i od- czynu Biernackiego należy podawać w dziale C karty choroby rubryki. 6 i 7. Ewentualne wyniki badań na prątki metodą hodowli lub biolo- giczną należy podawać w dziale C rubr. 8 “przebieg choroby”. W dziale B w “badanie klatki piersiowej (fizyczne) należy podać wyniki badania fizycznego klatki piersiowej graficznie i opisowe to samo odnosi się ba- dania radiologicznego. W dziale B w “rozpoznanie” – należy podawać rozpoznanie według. obowiązującego mianownictwa i według klasyfi- kacji szczegółowej gruźlicy podanej w Instrukcji o prowadzeniu spra- wozdawczości poradni przeciwgruźliczych. P. G. plus (prątki gruźlicy znaleziono) należy podawać jedynie wtenczas, jeżeli zostały znalezione prątki gruźlicy metodą bakterioskopii bezpośredniej” rozmazu plwociny lub innymi metodami. Po rozpoznaniu należy podać grupę, do której zo- stał zaliczony badany zależnie od stanu procesu gruźliczego. Opis jest podany w szczegółowej klasyfikacji gruźlicy. W dziale C w rubrykach 1, 2, 3 i 4 należy wpisywać, zależnie od tego, czy porada została udzielona w poradni, czy w domu, datę i kolejność udzielonej porady. Kolejność pierwsza porady oznacza poradę, w czasie której ustalono rozpoznanie lub zmianę rozpoznania połączoną ze zmianą numeru obowiązującego mianownictwa, Kolejność następna (n) oznacza pozostałe porady. Jak z powyższego wynika, porady oznaczone kolej- nością pierwszą mogą być udzielane kilkakrotnie tej samej osobie. W rubrykach 5, 6 i 7 należy wpisywać aktualną ogólną ciepłotę ciała, obecność prątków gruźliczych w plwocinie, oznaczając wynik dodatni plus, wynik ujemny minus, oraz odczyn Biernackiego oznaczając w licz- niku wielkość opadania krwinek po godzinie, w mianowniku po dwóch godzinach. W rubryce 8 “przebieg choroby” należy odnotować wszystkie zmiany stanu ogólnego i stanu płuc, które zaszły od poprzedniego badania oraz zmianę rozpoznania. W rubryce 9 należy :wpisywać nowy numer mia- nownictwa postaci chorobowych, zależnie od zmiany rozpoznania, oraz nowy numer szczegółowej klasyfikacji – gruźlicy, zależny od zmiany roz- poznania. W rubryce 10 należy wpisywać zlecenia lekarskie, dopełnienia odmy oraz skierowania do zakładów leczenia zamkniętego z odnotowaniem daty rozpoczęcia leczenia i, inne. W rubryce 11 należy wpisywać daty niezdolności do pracy (od – do). W razie wypisania korzystając-ego z poradni karta z koperty zbiorowej przekazywana jest do kartoteki biernej lub archiwum zgodnie z ogól- nymi przepisami. Wypisanie chorego następuje w razie ukończenia ku- racji, zgonu lub wyprowadzenia się poza teren działania poradni. W razie ponownego zgłoszenia się korzystającego z poradni kartę prowadzi się w dalszym ciągu po przeniesieniu z kartoteki biernej do czynnej. [hasła pokrewne: , biustonosze do karmienia, catering dietetyczny, Bielizna nocna damska ]

Teze przekazywania przez rodziców swoistego

Tuesday, July 12th, 2016

Tezę przekazywania przez rodziców swoistego usposobienia do gru- źlicy starano się udowodnić także badaniem drzew genealogicznych ro- dzin gruźliczych oraz badaniem bliźniąt ze środowisk gruźliczych. Do- wody te nie są jednak bezsporne. Więcej już przekonują takie spostrze- zenia, w których stwierdzono, że u kilku członków rodziny pierwotna zmiana gruźlicza powstała zawsze w tym samym miejscu płuc (dispositio localis), gruźlica płuc objawiała się w tej samej postaci, miała jednakowy przebieg, a nawet powstawała w tym samym wieku. Pogląd o przekazywaniu przez rodziców chorych na gruźlicę dzieciom swoistego usposobienia do gruźlicy, chociaż rozpowszechniony zwlasz- cza wśród laików, nie jest uznany przez wszystkich. Nie da się co. prawda zaprzeczyć, ile w rodzinie gruźliczej dzieci giną bardzo często na gruźlicę już w niemowlęctwie. Ten fakt jednak łatwo wytłumaczyć zakażeniem ich prątkami gruźlicy we wczesnym dzieciństwie, a zwłaszcza w wieku niemowlęcym, szczególnie przez matkę, oraz· małą opornością szybko rosnącego ustroju . Przeciwnicy tezy swoistego usposobienia do gruźlicy odziedziczonego oraz wrodzonego powołują ;się także na nowsze badania, które świadczą o tym, że dzieci matek chorych na gruźlicę, zabezpieczone od zakażenia i należycie żywione, rozwijają się często równie dobrze, jak dzieci rodziców zdrowych w tych samych warunkach (Karol Jonscner). Zwraca się także uwagę na to, że potomstwo rodziców chorych na gruźlicę staje się czasem oporniejsze na zakażenia prątkami gruźlicy. Doświadczenie wojny światowej 1914-1918 dowodzi pewnego uodpornienia na gru- źlicę w krajach uprzemysłowionych, w których gruźlica panoszyła się od dawna. Okazało się, że bardzo dobrze zbudowani fizycznie i dobrze odżywieni mieszkańcy wsi, górale alpejscy i żołnierze z ras kolorowych, którzy przedtem nie stykali się z zarazkiem gruźlicy, nie byli odporni na zakażenie gruźlicy, ginęli masowo na ostre postaci gruźlicy, a fi- zycznie słabsi europejczyczy, pomimo budowy wątłej, astenicznej, byli o wiele mniej na to zakażenie wrażliwi, a zakażając się zapadali na łagodne postaci gruźlicy. Umieralność na gruźlicę wśród europejskich wojsk angielskich wynosiła tylko 10%, a wśród afrykańskich wojsk angielskich – 18%, zatem była 180 razy większa. Fakty te dowodzą, że w tych środowiskach ludzkich, w których gru- źlica istnieje od wielu pokoleń, wytwarza się u większości osób pewna odporność na zarazek gruźlicy. Wskutek tego odsetek zgonów z gruźlicy jest tutaj w stosunku odwrotnym do liczby zakażonych gruźlicą (prawo Romera). Wtargnięcie zarazka gruźlicy do ustroju w takich środo- wiskach ludzkich przechodzi bardzo często niepostrzeżenie zostaje nie tylko opanowane przez ustrój, ale nawet, przyczynia się do wytworzenia pewnej odporności na ponowne zakażenia zarazkami gruźlicy, byle nie były one masowe a ustrój nie był oslabiony przez jakiekolwiek czynniki. [przypisy: , masło shea, Bielizna nocna damska, trener personalny ]