Pierwotna zmiana gruźlicza.

Posted by admin on July 12th, 2016
Comments Off

Pierwotna zmiana gruźlicza znajdująca się w stanie utajenia jest podstawą wszystkich późniejszych postaci gruźlicy płuc u dzieci i dorosłych. Rzecz w tym, że torebka włóknista, otaczająca takie ognisko gruźlicze, nie stanowi (Hiibschmann) szczelnej błony odgradzającej je od zdrowej tkanki. Zwłaszcza dotyczy to węzłowego członu zespołu pierwotnego. Toteż w razie załamania się sił odpornościowych ustroju prątki mogą dostawać się z tego członu (o wiele rzadziej z ogniska pierwotnego w miąższu płucnym) do ustroju i wywoływać nowe ogniska gruźlicze nawet po szeregu lat. Gruźlica pierwszorzędna Bankego (tuberculosis primitiva) przechodzi teraz w gruźlicę drugorzędną (tuberculosis secundaria). Przejście może nastąpić stosunkowo wcześnie po pierwszym zakażeniu gruźliczym, tak iż objawy pierwszego i drugiego okresu kojarzą się z sobą. W innych przypadkach okres drugorzędny następuje po upływie dłuższego czasu – 5-9 lat, a nawet wtedy, gdy odnosi się wrażenie, że pierwotna zmiana gruźlicza wygasła. W pierwszym wypadku mamy wczesny okres drugorzędny, w drugi, – późny (stadium secundarium). Są to przypadki skrajne, pomiędzy którymi mieszczą się wszystkie inne. Dużo pracy włożono dla rozstrzygnięcia zagadnienia, w jaki sposób u osób, które przebyły zakażenie gruźlicze, następuje ponowne zakażenie prątkami. Według jednych jest to “dodatkowe zakażenie z zewnątrz ustroju” (heteroinfectio s. superinfectio). Tym zakażeniom nadaje się także miano: “reinfectio exoqenes aerogenes”, chociaż miano “reinfectio” jest właściwe tylko dla tych przypadków, w których nowe zakażenie następuje już po doszczętnym wygojeniu wszystkich ognisk gruźliczych w ustroju. Inni utrzymują, że czynniki osłabiające ustrój mogą rozbudzać powstały w wieku dziecięcym zespół pierwotny, pozostający w stanie utajenia, zwłaszcza jego człon węzłowy, a wtedy prątki mogą dostawać się zeń do naczyń chłonnych i poprzez przewód piersiowy i żyłę główną do krwi. W ten sposób powstaje „bacteruiemia tuberculosa”, która wiedzie do powstania nowych ognisk. Zatem w tym pojęciu nowe zakażenie jest “zakażeniem przerzutowym”. Wyłonił się także- pogląd łączący oba zapatrywania na sposób powstania nowego zakażenia prątkami. Mianowicie ponowne zakażenie może być “dodatkowe”. Prątki dostające się przez to zakażenie dodatkowe do płuc u osoby już przedtem zakażonej rozpadają się. Wyzwalające się jady gruźlicze podniecają w pewnych warunkach istniejące już ognisko gruźlicze, które było w spoczynku, wywołują w nim stan zapalny i uruchomiają znajdujące się w nim prątki gruźlicy, działając tak jak duża dawka tuberkuliny. Zatem według tego poglądu nowe ogniska gruźlicze powstają wskutek “reinfectio etuiogenes”, podnieconej przez zakażenie dodatkowe (superinfetio). Ze stanowiska tego poglądu jest zrozumiałe działanie w gruźlicy płuc także bodźców nieswoistych. [podobne: , olejek cbd, odżywka do rzęs, Bielizna nocna damska ]

Alergia przy pierwszym zakażeniu gruźliczym.

Posted by admin on July 12th, 2016
Comments Off

Przy pierwszym zakażeniu gruźliczym alergia nie wytwarza się natychmiast. W miejscu wtargnięcia prątków do ustroju, zatem u ludzi przeważnie w płucach, powstaje tzw. pierwotna zmiana gruźlicza w postaci pierwotnego ogniska gruźliczego lub pierwotnego zespołu gruźliczego. Alergia, zwana pierwotną (alergia primitiva), rozwija się zaraz po okresie przedalergicznym. Przez to miano rozumie się okres od wtargnięcia prątków gruźlicy do ustroju aż do ujawnienia się wrażliwości skóry na tuberkulinę. U ludzi okres ten trwa najczęściej od 10 dni do 3 miesięcy (L. Beinarti), a może przeciągać się do 4 miesięcy i dłużej. O powstającej alergii świadczą dodatnie odczyny tuberkulinowe, którym mogą towarzyszyć inne objawy kliniczne (gorączka i inne), nieraz bardzo nikłe. Odczyny tuberkulinowe wzmagają się stopniowo i są zazwyczaj żywsze w tym okresie, w którym zmiany gruźlicze w węzłach chłonnych pierwotnego zespołu gruźliczego są największe. Pierwotna alergia jest znamienną cechą biologiczną ustroju, dotkniętego pierwszym zakażeniem gruźliczym, wywołującym gruźlicę pierwszorzędną (tuberculosis primitiva), według terminologii Rankego. Pierwotna zmiana cechująca gruźlicę pierwszorzędną ze stanowiska          anatomiczno-patologicznego może mieć różne zejścia – od zejście w ostrą gruźlicę do zupełnego wygojenia. Najczęściej przechodzi stopniowo w stan utajony, mianowicie ulega zwłóknieniu, otorbieniu i zwapnieniu. Dlatego też Ranke nadał alergii pierwotnej miano “alergia stwardniająca” (allergia sclerotieans). Pierwotna zmiana gruźlicza, przeszedłszy w stan nieczynny, może zwłaszcza w węzłowym członie zespołu pierwotnego zawierać żywe, zjadliwe prątki przez długi czas, nawet aż do końca życia. Zjawisko to zwie się „anicrobismus quiescens”. Sprawa uległa wyleczeniu, lecz tylko anatomicznemu nie zaś biologicznemu, które cechuje się zupełnym wygaśnięciem pierwotnej zmiany gruźliczej oraz alergii pierwotnej. W przypadkach wyleczenia anatomiczno-kliniczno-biologicznego ponowne zakażenie gruźlicze (reinfectio tuberculosa) wywoła taki sam skutek, jak pierwsze: wytworzy się nowe ognisko pierwotne, w ogromnej większości przypadków z udziałem okolicznych węzłów chłonnych (nowy “zespół pierwotny”), oraz ponownie zacznie wytwarzać się pierwotna alergia swoista. [patrz też: , gabinety stomatologiczne, sklep kolagen, stomatologia Kraków ]